راهنمای نگهداری ابزارهای آزمایشگاهی فیزیک

اصل ایمنی: روش‌های ذخیره‌سازی باید ایمنی پرسنل و محیط را در اولویت قرار دهند-به‌ویژه برای ابزارها و مواد مصرفی که دارای خواص خطرناکی مانند سمیت، اشتعال‌پذیری، قابلیت انفجار، فشار بالا یا رادیواکتیویته هستند.

اصل حفاظت: محیط ذخیره سازی و روش های به کار گرفته شده باید به طور موثر از آسیب به ابزارها-یا تخریب عملکرد آنها- که در اثر ضربه فیزیکی، خوردگی شیمیایی، آلودگی بیولوژیکی یا عوامل محیطی نامطلوب است جلوگیری کند.

اصل نظم: ابزارها باید به صورت سازماندهی شده طبقه بندی، منطقه بندی و قفسه بندی شوند، دارای برچسب های واضح برای تسهیل شناسایی، بازیابی و بازگرداندن سریع و در عین حال رعایت پروتکل های استاندارد مدیریت موجودی.

اصل آینده‌نگاری: برای ابزارهای دقیق، با ارزش{0} یا حساس به محیط زیست، پروتکل‌های ذخیره‌سازی و نگهداری تخصصی باید ایجاد شود. این پروتکل‌ها باید اقدامات احتمالی مانند منابع تغذیه پشتیبان و روش‌های واکنش اضطراری را در بر گیرند.

فضا و چیدمان: مناطق ذخیره سازی باید فضاهای مستقل و اختصاصی باشند که به وضوح از مناطق آزمایشگاهی و اداری مشخص شده باشند. راهروها باید بدون مانع باقی بمانند، واحدهای قفسه بندی باید پایدار باشند، و ظرفیت تحمل بار باید مناسب باشد تا از قرار گرفتن بیش از حد ابزار در بالا یا قرار گرفتن در موقعیت های ناپایدار جلوگیری شود.

کنترل دما و رطوبت: اکثر ابزارهای همه منظوره بهتر است در محیطی با محدوده دمایی 15 تا 25 درجه و رطوبت نسبی 40 تا 60 درصد نگهداری شوند. ابزارهای نوری دقیق، دستگاه‌های اندازه‌گیری الکترونیکی و تجهیزات مشابه حساس به نوسانات دما و رطوبت نیاز به ذخیره‌سازی در کابینت‌های کنترل‌شده آب و هوا یا محیط‌های دارای هوای اختصاصی-دارند.

تمیزی و جلوگیری از گرد و غبار: مکان های ذخیره سازی باید در شرایط تمیز نگهداری شوند و به طور منظم تمیز شوند. ابزار دقیق، اجزای نوری و مواد مصرفی بلااستفاده باید با پوشش های گرد و غبار یا ظروف مهر و موم شده محافظت شوند یا در کابینت های اختصاصی نگهداری شوند.